بوی گند تظاهر...

روزهایی که سرزمین کهنم ایران این روزها را،حتی با حافظه ی ضعیفش هم ،از یاد نخواهد برد...

امروز نه خبری از چکمه های رضا خان قلدر است و نه از استعمارگر پیر!

نه کمنیست به جان کشور افتاده و نه لائیک در حال سوزاندن اعتقاد است!امروز اسلام است که قلقلکمان می دهد

با پرچمی که به دست ... افتاده است و به جای برافراشتنش ،آن را به سر هم می کوبند...

از کارمندانی که از یک ساعت قبل از نماز با جورابهای آویزان از جیب و دستهای خیس تا آرنج و کفش های سرپا،مانند پنگوئن در راهرو اداراتشان راه می روند،جوک می گویند و به پیشواز نماز ظهر می روند!

تا مداحان دو قرونی و هفتیرکش که دلهای مارا به کربلا میفرستند و خودشان سر از سفارت فرانسه در می آورد !

از جای مهر بر پیشانی ،با طرحهای جدید 2017 و رنگ ثابت !
تا حج های جبر،و له شدن زیر دستو پای اعراب و ایجاد درامد برای آنها که در سال بعد با همان دلارها دختران وطنم را گرانتر بخرند!از آزادگان نامدار که چند سال اسارت سرمایه ی زندگیشان شده است و مزدش را عجیب گرفته اند!

تا آزاده نامداری ،مجری مبلغ چادر و طرفدار حجاب و عفاف،که اتفاقا عاشق آبجوی سوئیسی ،موهای پریشان در باد و لباسهای گلدار است...در این شهر شلوغ ،اصلا عجیب نیست اگر قورباغه ها هفتیر کش بشوند و یا پیشنماز شهرمان در امور دولتی و سیاست مداخله کند و به زمین و زمان فحاشی کند..و این قرار عاشقانه ما بود با مردمانی که قرار بود رستگارمان کنند...

به راستی بهتر نبود مارا به حال خود رها کنید ،تا خودمان رستگار شویم و بوی گند تظاهر لااقل به بهشت نبریم!

جشن سیزده به در و فلسفه ی آن...